۲ حمل ۱۳۸۹ _ خبرگزاری بخدی، کابل_ از آنجاییکه نا براری ها در بخش های مختلف دولت در طول هشت سال که گذشت در تمام عرصه های زندگی به مشاهده میرسید، یکی از نابرابری ها خشونت علیه زنان است که در اکثریت ولایات کشور رخ داده است که خود سوزی زن، ازدواج های اجباری، به بد دادن دختر های نابالغ، تجاوز های جنسی و غیره را میتوان مثال داد.
یکی از مثال های زنده یان خشونت ها در ولسوالی ده سبز ولایت کابل رخ داده که سید نبی مسکونه قریه بختیاران داستان غم انگیر فامیل خود را چنین بیان میکند ” شانزده سال قبل از امروز در خصومت که بین پردرم و پسر های کاکای پدرم موجود بود موضوع شدت گرفت و یکی از کاکاهایم به منظور ترس رساندن به جناب مقابل یعنی پسر کاکایش از تفنگ دست داشته اش استفاده کرده و و در اثر شلیک مرمی که اصلاً نمیخواست کسی از بین برود اما متاسفانه یک تن از اشخاص بیگناه زخمی و بعداً فوت کرد، پسران این شخص سالخورده که قوماندان های جهادی بود جهت انتقام جوی منزل مارا محاصره کردند که در چنین حالت ریشسفیدان قوم مداخله کردند و همه را به جرگه فرا خواندند. جرگه قومی که به اساس حرف و عادات نا پسندیده و غیر اسلامی استوار بود تقاضای دادن بد را از طرف پدر و کاکایم به پسر مقتول که اعلاگل نامداشت و دو زن دیگر هم داشت، کرد. و همشیره ام را که در آن زمان کودکی بیش نبود قربانی این فیصله غیر اسلامی و قانون شد.
اکنون که از این حادثه شانزده سال میگذرد و همشیره ام جوان شده است، قوماندان اعلاگل که در دولت فعلی از نفوس زیاد برخوردار است خواهان عملی شدن فیصله شانزده سال قبل جرگه قومی است و در چنین شرایط که دولت امروزی ما داد از دموکراسی، آزادی و حقوق بشر میزند، بار ها شکایت خود را به مراجع مربوطه دولت کردم و به دادن رشوط و ضایع کردن مدت ها از وقتم تلاش کردم که موضوع را بشکل اسلامی و قانونی آن حل نمایم اما جای را نگرفت. فعلاً که هر لحظه از طرف قوماندان اعلاگل تهدید به مرگ مشوم اما تا دم مرگ حاضر نیستم که خلاف رضایت همشیره ام تصمیم بگیرم و نمیدانم سرنوشت من و فامیلم چه خواهد شد.”
